In loco qui dicitur Lovon (884 AD)

In het jaar 884 vestigden de Noormannen zich in loco qui dicitur Lovon — “op een plaats die Leuven wordt genoemd”. Dat schrijft abt Regino van Prüm in zijn Chronicon. Ook een anonieme monnik vermeldt in de Annales Vedastini, de annalen van de abdij van Sint-Vaast, hoe de Noormannen in Leuven een kamp opsloegen om er te overwinteren. Het zijn de oudste geschreven bronnen waarin Leuven wordt genoemd, onder namen als Lovon, Löven, Luvanium, Lovanium en Luuanium.

In 891 verschijnt Leuven op het West-Europese strijdtoneel:Nordmanni, devastata,…, prope fluvium Dyla, loco qui dicitur Lovonnium. De Annales Fuldenses, de annalen van de abdij van Fulda, beschrijven hoe de Noormannen bij Leuven worden verslagen door de troepen van Arnulf van Karinthië, koning van Oost-Francië en nadien keizer van het Heilig-Roomse Rijk. De Dijle is gestremd door de vele lijken en haar oevers kleuren rood van het bloed.

Leuven blijft nauw verweven met de West-Europese geschiedenis: als hoofdstad van het hertogdom Brabant en zetel van de eerste universiteit van de Lage Landen. Leuven werd een katholiek bastion waar theologen redetwisten. Leuven werd evenzeer herhaaldelijk het toneel van oorlog en bezetting: Brabantse, Vlaamse, Bourgondische, Habsburgse, Franse, Nederlandse en Duitse legers lieten er hun sporen na.

Leuven laat zich lezen als een palimpsest: een stad waarin elke tijdlaag gedeeltelijk over de vorige heen is geschreven, zonder haar sporen volledig uit te wissen. 
 

Deze website heeft enkel de ambitie de bezoeker te laten proeven van de rijkdom en de gelaagdheid van haar verleden door enkele aspecten wat uit te lichten.